Αξίζει τον κόπο να το ακούσετε...
Πρόκειται για διασκευή του τραγουδιού που έγραψε το 1986 ο Lucio Dalla προς τιμήν του Ιταλού τενόρου Enrico Caruso και έκανε γνωστό με την ερμηνεία του ο Λουτσιάνο Παβαρότι.
Η Ελληνική διασκευή είναι σε στοίχους της Νίνα Ναχμία και βεβαίως εκτέλεση του ανεπανάληπτου Κώστα Χατζή. Παρακάτω ακουλουθούν και οι στοίχοι.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μη χάνετε στιγμή και εκμεταλλευτείτε από ολες τις προσφορες που ψάχνουμε και βρίσκουμε για εσάς!
 |  |
Η σφαίρα λάμπει ασήμι που απλώνει στον πλανήτη,
στα μάτια πέφτει πάχνη στο φως του αποσπερίτη,
ζευγάρια αγκαλιασμένα, πουλιά που τιτιβίζουν,
και τα δικά μου μάτια με δάκρυα πλημμυρίζουν.
Πόσο σε θέλω απόψε, αχ! πόσο, πόσο σε ζητώ,
καθώς η νύχτα ορμάει μεσ' στην ψυχή μου
που δεν σ' έχω φως μου.
Η νύχτα σε ζητάει, σε θέλει η μοναξιά μου,
η νύχτα που σκορπάει στα χείλια την καρδιά μου,
θλιμμένο το φεγγάρι μου μοιάζει δακρυσμένο,
που αλλάζεις μαξιλάρι κι εγώ αργοπεθαίνω,
δεν έχει μέτρο ο χρόνος για να τον μετρήσω,
μετράει διπλά ο πόνος, εγώ κι α΄τός θα ζήσω.
Πόσο σε θέλω απόψε, αχ! πόσο, πόσο σε ζητώ,
καθώς η νύχτα ορμάει μεσ' στην ψυχή μου
που δεν σ' έχω φως μου.
Μεγάλο θαύμα είναι το θαύμα αυτού του κόσμου,
μα όταν είσαι μόνος, μια κόλαση είναι φως μου,
να σε είχα εδώ παρέα, ν' ανθίσω, να γλυκάνω,
και μουσική ωραία ν' ακούγεται απ' το πιάνο,
εσύ που τόσο λείπεις στης νύχτας το τοπίο,
τον κόσμο αφήνεις άδειο, σκληρό, φτωχό και κρύο.
Πόσο σε θέλω απόψε, αχ! πόσο, πόσο σε ζητώ,
καθώς η νύχτα ορμάει μεσ' στην ψυχή μου
που δεν σ' έχω φως μου.
Πηγή:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου