Ετικέτες

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Πόση σάτιρα αντέχεις;

Τα σχέδια των γάλλων σκιτσογράφων θα περνούσαν στην Ελλάδα;



Αν υπήρχε ένας «αρμόδιος» από το SDNA να «μιλήσει» για το γεγονός που συγκλονίζει τον πλανήτη αυτή την εβδομάδα, τότε αυτός δεν ήταν άλλος από τον Χρήστο Ζωίδη. Κι ο Χρήστος μίλησε χρησιμοποιώντας την τέχνη του, δηλαδή τα χέρια του...

Σκιτσάρισε κάτι, γράψε κάτι για το Charlie Hebdo, μου είπε ο Παπαθεοδώρου. Και τι να πεις, όταν όλος ο κόσμος τα έχει πει περίπου όλα, 2 μέρες τώρα. Je suis Charlie λένε και γράφουν όλοι. Είμαι ο Σαρλί. Αλλά ποιος Σαρλί (Τσάρλι) τελικά;

Για την ιστορία, το όνομα προέρχεται από τον Τσάρλι Μπράουν – το αφεντικό του Σνούπι. Ήταν το «άσχετο» όνομα που επέλεξαν οι δημιουργοί του περιοδικού, όταν το προηγούμενο τους περιοδικό (Hara Kiri), βρήκε στον τοίχο της Ντε Γκολικής λογοκρισίας. Η εποχή: Γαλλικός Μάης, επανάσταση, πέτρες και πολύ καύλα από τους νέους για να αλλάξουν τον κόσμο. Ο κόσμος βέβαια δεν άλλαξε και πολύ και η γενιά αυτή χρεώθηκε στο τέλος και τους συμβιβασμούς της με το σύστημα. Αλλά αυτά είναι μια άλλη ιστορία.

Τη δεκαετία του ΄80 στην Ελλάδα κυκλοφορούσαν τα θρυλικά πλέον περιοδικά κόμικς (και όχι μόνο) Βαβέλ και Παρά Πέντε. Η δικιά μου γενιά ήρθε κοντά στο έργο (μεταξύ άλλων) των ιδρυτών του Charlie Hebdo και του πρόγονου του Hara Kiri: Καθηγητής Choron – Bernier, François Cavanna, Roland Topor, Fred, Jean-Marc Reiser, Georges Wolinski και Cabu. Τα τελευταία (2) ονόματα είναι δυστυχώς πλέον γνωστά και στους λιγότερο μυημένους. Σε αυτούς (και σε μερικούς άλλους – για να μην αδικήσω κανέναν) οφείλεται και η αγάπη που ανέπτυξα για αυτόν τον τρόπο έκφρασης με τα… «καραγκιοζάκια» και που τελικά κατάφερα να κάνω και επάγγελμα. Φωτεινά μυαλά που άνοιγαν δρόμους μακριά από τη μιζέρια του μικροαστού, που ξεγύμνωναν τους ισχυρούς, της πολιτικής, της θρησκείας, που πολεμούσαν τον σεξισμό, τις διακρίσεις, τη βία, τους κάθε λογής σκοταδισμούς. Την ίδια την ανθρώπινη βλακεία τελικά.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Μη χάνετε στιγμή και εκμεταλλευτείτε από ολες τις προσφορες που ψάχνουμε και βρίσκουμε για εσάς!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Το Charlie Hebdo, κουβαλούσε κάτι από αυτή την εποχή και μέχρι τις μέρες μας είχε ακόμα στις επάλξεις τα γερόντια Wolinski και Cabu, παγκόσμια ιερά τέρατα στον χώρο του σκίτσου. Αντί να σηκώσω μια μαύρη ταμπελίτσα με το «Είμαι κι εγώ Charlie» προτιμώ να αντιγράψω την γραμμή και την αισθητική των εξωφύλλων περιοδικού και να φτιάξω την φανταστική ελληνική τους εκδοχή. Υπό αυτή την έννοια, σήμερα είμαι κι εγώ Charlie. Je suis Charlie. Στη χώρα που γέννησε τον Αριστοφάνη και δικάστηκε και καταδικάστηκε… ο «γέροντας Παστίτσιος».

Πηγή: http://www.sdna.gr/gr/paraskinia/skitsa/article/6208/posi-satira-adeheis/

Blog Widget by LinkWithin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου